धर्मो विवर्धति भूगो: परिकीर्तनेन वीर्य विवर्धति वसिष्ठनमोनतेन । संग्रामजिद् भवति चैव रघुं नमस्यन् स्यादश्विनौ च परिकीर्तयतो न रोग:
dharmo vivardhati bhṛgoḥ parikīrtanena vīryaṁ vivardhati vasiṣṭha-namonatena | saṅgrāmajid bhavati caiva raghuṁ namasyan syād aśvinau ca parikīrtayato na rogaḥ ||
Sinabi ni Bhīṣma: Sa pagpupuri kay Bhṛgu, lumalago ang dharma; sa mapitagang pagyukod kay Vasiṣṭha, dumarami ang lakas at tapang. Sa pagbibigay-galang kay Raghu, nagiging mananagumpay sa digmaan; at sa pumupuri sa kambal na Aśvin, walang sumisibol na karamdaman. Kaya itinuturo na ang pag-alaala at mapitagang pagtawag sa mga huwarang rishi at sa mga banal na manggagamot ay paraan upang linangin ang kabutihan, lakas, tagumpay, at kalusugan.
भीष्म उवाच
The verse teaches that reverent remembrance—through praise (parikīrtana) and salutation (namas)—of exemplary sages and divine benefactors is ethically transformative: it nurtures dharma, strengthens inner and outer vigor, supports success in righteous struggle, and promotes health.
Bhīṣma, instructing on conduct and religious merit in the Anuśāsana Parva, lists specific fruits of honoring revered figures—Bhṛgu, Vasiṣṭha, Raghu, and the Aśvin twins—presenting devotion and respectful invocation as practical disciplines with moral and worldly benefits.