नन्दी श्वरो महाकायो ग्रामणीर्वृषभध्वज: । ईश्वरा: सर्वलोकानां गणेश्व॒रविनायका:
nandīśvaro mahākāyo grāmaṇī vṛṣabhadhvajaḥ | īśvarāḥ sarvalokānāṃ gaṇeśvaravināyakāḥ, kīrtayan prayataḥ sarvān sarvapāpaiḥ pramucyate |
Wika ni Bhishma: “Ang sinumang may pagpipigil-sa-sarili at dalisay ang layon, at bumibigkas ng mga pangalan ni Śiva—si Nandīśvara, ang may dakilang katawan, ang pinuno ng mga pangkat, ang may bandilang may toro; ang Panginoon ng lahat ng daigdig; si Gaṇeśvara at si Vināyaka—tunay na ang sinumang pumupuri sa lahat ng banal na kapangyarihang ito ay napapalaya sa bawat kasalanan.”
भीष्म उवाच
Disciplined and sincere recitation of divine names (especially Śiva and associated powers) is presented as a means of ethical purification—freeing a person from accumulated wrongdoing and strengthening commitment to dharma.
In Bhīṣma’s instruction (Anuśāsana Parva), he enumerates revered names/epithets connected with Śiva and his hosts, stating that a person who praises them with restraint and purity becomes liberated from all sins.