Shloka 5
तमेव चार्चयन् नित्यं भकक्त्या पुरुषमव्ययम् | ध्यायन् स्तुवन् नमस्यंश्व॒ यजमानस्तमेव च
tam eva cārcayan nityaṁ bhaktyā puruṣam avyayam | dhyāyan stuvan namasyaṁś ca yajamānas tam eva ca ||
Wika ni Bhishma: “Sa patuloy na pagsamba sa mismong Walang-kupas na Persona na iyon nang may debosyon—sa pagninilay sa Kaniya, pagpupuri sa Kaniya, at pagyukod sa Kaniya—ang sumasamba na nag-aalay ng sarili sa magalang na paglilingkod sa Kaniya ay mapapalaya sa lahat ng dalamhati.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Single-pointed devotion to the Imperishable Supreme—expressed through worship, meditation, praise, and salutations—purifies the devotee and leads to freedom from sorrow.
In Anushasana Parva, Bhishma continues instructing Yudhishthira on dharma; here he emphasizes a devotional discipline centered on the Supreme Person, presenting it as a practical means to overcome suffering.