कल्मषापहर-कीर्तनम् / Kīrtana for the Removal of Impurity
शोभने! जिस मनुष्यका आचरण क्रूरतासे भरा हुआ है
śrīmaheśvara uvāca | śobhane! yo manuṣyaḥ krūratā-bharitācāraḥ sarva-bhūtānāṃ bhaya-hetuḥ, yaḥ kara-pāda-raśmi-daṇḍa-aśma-prabhṛtibhir āhatya stambheṣu baddhvā ca ghātaka-śastra-praghātaiḥ prāṇi-jantūn pīḍayati; sa chala-kapaṭa-kuśalaḥ hiṃsārthaṃ teṣu bhūteṣu udvegaṃ janayati, udvega-karaś ca nityaṃ teṣāṃ jantūnāṃ prati ākrāmati—tādṛśa-svabhāva-ācāro manuṣyo narake nipatati | sa vai manuṣyatāṃ gacched yadi kālasya paryayāt | bahu-duḥkha-bādha-parikliṣṭe jāyate so 'dhame kule ||
Sinabi ni Śrī Maheśvara: “O marikit! Ang taong ang asal ay lubog sa kalupitan—na pinagmumulan ng takot ng lahat ng nilalang—na nananakit sa mga may buhay sa pamamagitan ng kamay at paa, ng lubid, pamalo, at bato; na itinatali sila sa mga poste at hinahampas ng mga sandatang nakamamatay, pinahihirapan ang mga hayop at iba pang nilalang; na bihasa sa panlilinlang at pandaraya; na alang-alang sa karahasan ay nagpapasiklab ng sindak sa kanila, at bilang mismong tagapagdala ng lagim ay walang tigil na sumasalakay sa mga nilalang na iyon—ang taong may ganyang likas at gawi ay kailangang mahulog sa impiyerno. At kung, sa pag-ikot ng gulong ng Panahon, siya’y muling magbalik sa pagkatao, isisilang siya sa abang angkan, pinahihirapan ng sari-saring pasanin at sinasalubong ng di-mabilang na balakid.”
श्रीमहेश्वर उवाच
Cruelty and deliberate harm toward living beings—especially when driven by deceit and habitual aggression—leads to severe karmic consequences: a fall into hell, and even if reborn as human, birth amid hardship and low social conditions.
Śrī Maheśvara addresses a listener (‘O fair one’) and delivers a moral warning: he describes specific acts of tormenting creatures (beating, binding, striking with weapons, inducing panic) and then states the resulting fate across afterlife (naraka) and future rebirth (human birth in an afflicted, low family).