कालयुक्तधर्मविवेकः
Discerning Dharma in Accord with Time
श्रीमहेश्वरने कहा--धर्म और अर्थके तत्त्वको जाननेवाली, सदा धर्ममें तत्पर रहनेवाली, इन्द्रियसंयम-परायणे देवि! तुम्हारा प्रश्न समस्त प्राणियोंके लिये हितकर तथा बुद्धिको बढ़ानेवाला है, इसका उत्तर सुनो ।।
śrī-maheśvara uvāca—dharma-artha-tattva-jñāne, sadā dharme tatparā, indriya-saṃyama-parāyaṇe devi! tava praśnaḥ sarva-prāṇi-hita-karaḥ buddhi-vardhanaś ca; tasya uttaraṃ śṛṇu. satya-dharma-ratāḥ santaḥ sarva-liṅga-bhāva-vivarjitāḥ; dharma-labdha-artha-bhoktāras te narāḥ svarga-gāminaḥ.
Sinabi ni Śrī Maheśvara: “O Diyosa—ikaw na nakaaalam sa mga simulain ng dharma at artha, laging nakatuon sa dharma, at nakalaan sa pagpipigil sa sarili—ang iyong tanong ay kapaki-pakinabang sa lahat ng nilalang at nagpapalawak ng pag-unawa. Pakinggan mo ang sagot. Yaong mabubuting tao na nagagalak sa katotohanan at dharma, na malaya sa lahat ng panlabas na tanda ng katayuang panlipunan o pamumuhay-ascetiko, at tinatamasa ang yaman na natamo sa pamamagitan ng dharma—ang gayong mga lalaki ay napaparoon sa langit.”
श्रीमहेश्वर उवाच
True merit lies in truthfulness, devotion to dharma, and self-restraint; even without outward religious or social badges, those who enjoy wealth earned through righteous means are said to attain heaven.
Śrī Maheśvara responds to the Goddess’s inquiry, praising it as universally beneficial, and then states the criterion for heavenly attainment: inner commitment to satya and dharma, coupled with righteous livelihood, rather than reliance on external identifiers.