Shloka 26
कालयुक्तधर्मविवेकः
Discerning Dharma in Accord with Time
जिनके मुँहसे कभी शठतापूर्ण बात नहीं निकलती, जो विरोधयुक्त वाणीका त्याग करते हैं और सदा सौम्य (कोमल) वाणी बोलते हैं, वे मनुष्य स्वर्गगामी होते हैं ।।
na kopād vyāharanti ye vācaṃ hṛdayadāraṇīm | sāntvaṃ vadanti kruddhā api te narāḥ svargagāminaḥ ||
Yaong mga, kahit nagagalit, ay hindi bumibigkas ng mga salitang pumupunit sa puso, kundi sa halip ay nagsasalita ng mga salitang nagpapahinahon at nagkakasundo kahit sa gitna ng poot—ang gayong mga tao ay sinasabing nakaaabot sa langit. Ang aral ay ito: ang pagpipigil sa pananalita, lalo na kapag pinupukaw o inuudyukan, ay tanda ng dharma at humahantong sa mapalad na kapalaran.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Control of speech is a central discipline of dharma: even in anger one should avoid harsh, heart-wounding words and instead speak conciliatorily; such restraint is praised as leading to heavenly merit.
Śrīmaheśvara states a moral criterion for virtuous conduct, describing the kind of person who remains gentle in speech despite provocation and declaring the auspicious फल (result) of such behavior—attainment of svarga.