Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 25
धर्मनिन्दा–धर्मोपासनाफलम् तथा साध्वाचारलक्षणम्
Fruits of Disparaging vs. Observing Dharma; Marks of Good Conduct
गुरुतल्पी गुरुद्रोही गुरुकुत्सारतिश्न यः । ब्रह्म॒विच्चापि पतति ब्राह्मणो ब्रह्मयोनित:
gurutalpī gurudrohī gurukutsāratiśnayaḥ | brahmavid cāpi patati brāhmaṇo brahmayonitaḥ ||
Wika ni Mahesvara: Kahit ang isang brahmin na nakakabatid sa Brahman ay nahuhulog mula sa kapanganakang brahmin kung nilalapastangan niya ang higaan ng guro (gurutaḷpī), ipinagkakanulo ang guro, o nalulugod sa paninirang-puri sa guro. Nagbababala ang taludtod na ang pagkatuto at kaalamang espirituwal ay hindi panangga sa gumagawa ng mabibigat na kasalanan laban sa guru; ang wastong asal sa guro ang itinuturing na saligan ng dharma.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Reverence and fidelity to the guru are non-negotiable pillars of dharma; even profound spiritual knowledge cannot counteract the moral collapse caused by violating, betraying, or slandering one’s teacher.
Śrī Maheśvara states a rule of conduct: a Brahmin, even if a knower of Brahman, is spiritually and socially degraded if he commits severe offenses against the guru—especially sexual violation, betrayal, or habitual revilement.