Shloka 34
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
उमोवाच (एषां यायावराणां तु धर्ममिच्छामि मानद । कृपया परया<<विष्टस्तन्मे ब्रूहि महेश्वर ।।
śrīmaheśvara uvāca |
dharmaṃ yāyāvarāṇāṃ tvaṃ śṛṇu bhāmini tatparā ||
vratopavāsaśuddhāṅgās tīrthasnānaparāyaṇāḥ ||
dhṛtimantaḥ kṣamāyuktāḥ satyavrataparāyaṇāḥ ||
pakṣamāsopavāsaiś ca karśitā dharmadarśinaḥ ||
varṣāśītātapair eva kurvantaḥ paramaṃ tapaḥ ||
kālayogena gacchanti śakralokaṃ śucismite ||
Nagsalita si Umā: “O Maheshvara, tagapagkaloob ng dangal sa lahat! Nais kong marinig ang dharma ng mga yāyāvara (mga naglalagalag na asceta). Sa dakilang habag, ipahayag mo sa akin.” Sumagot si Mahādeva: “O marikit, makinig kang buong sigasig sa dharma ng mga yāyāvara. Nililinis ang kanilang katawan sa pamamagitan ng mga panata at pag-aayuno, at sila’y masugid sa pagligo sa mga tirtha (banal na tawiran). Taglay ang katatagan at pagtitiis, nakatuon sa panatang katotohanan, sila’y pumapayat sa pag-aayunong kalahating buwan at isang buwan, at ang kanilang paningin ay laging nakatuon sa dharma. Tinitiis nila ang ulan, lamig, at init, at nagsasagawa ng mabibigat na austeridad; at pagdating ng kanilang oras (ayon sa kautusan ng Panahon), sila’y lumilisan patungo sa langit ni Śakra.”
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The dharma of wandering ascetics is defined by disciplined vows and fasting, devotion to sacred bathing, truthfulness, patience, and endurance of hardship; such sustained self-restraint is presented as a path to purified conduct and a meritorious afterlife.
Umā asks Maheśvara to explain the practices of different forest-ascetic groups; in this verse he begins describing the yāyāvaras, listing their austerities and virtues and stating that, when their destined time arrives, they attain Śakra’s heaven.