Shloka 82
Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
न कुट्यां नोदके सड़्ो न वाससि न चासने । न त्रिदण्डे न शयने नाग्नौ न शरणालये
na kuṭyāṃ nodake saṅgo na vāsasi na cāsane | na tridaṇḍe na śayane nāgnau na śaraṇālaye ||
Wika ni Mahādeva: “Para sa taong naghahangad ng mokṣa (pagpapalaya), hindi dapat kumapit—sa kubo, sa tubig, sa kasuotan, o sa upuan; ni sa tatluhang tungkod (tridaṇḍa), ni sa higaan, ni sa banal na apoy, ni maging sa alinmang pook na masisilungan. Ang naghahanap ng mokṣa ay dapat talikdan ang pag-aangkin at pag-asa sa mga panlabas na sandigan, kahit yaong kaugnay ng buhay-asceta.”
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
A seeker of liberation should not form attachment even to the minimal supports of ascetic life—dwelling, water, clothing, seat, staff, bed, fire, or shelter. True renunciation is inward: freedom from possessiveness and dependence, not merely changing external lifestyle.
Śrī Maheśvara is instructing about the conduct of a mokṣa-seeker within the Anuśāsana Parva’s ethical and spiritual teachings, emphasizing detachment as a prerequisite for liberation.