Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
यजनं याजनं चैव तथा दानप्रतिग्रहौ । अध्यापनं चाध्ययनं षट्कर्मा धर्मभाग् द्विज:
yajanaṃ yājanaṃ caiva tathā dāna-pratigrahau | adhyāpanaṃ cādhyayanaṃ ṣaṭkarmā dharma-bhāg dvijaḥ ||
Wika ni Śrī Maheśvara: “Ang magsagawa ng paghahandog (yajña) para sa sarili, ang mangasiwa ng yajña para sa iba, ang magbigay ng kaloob, ang tumanggap ng kaloob, ang magturo ng Veda, at ang mag-aral ng Veda—ito ang anim na tungkulin. Ang ‘dalawang ulit na isinilang’ (dwija), ang Brahmana na nakaugat sa anim na gawaing ito, ay nagiging karapat-dapat na kabahagi ng dharma, at pinananatili ang kaayusang moral at ritwal ng lipunan sa pamamagitan ng disiplinadong pag-aaral, paggabay, at wastong pagbibigay at pagtanggap.”
श्रीमहेश्वर उवाच
The verse defines the brāhmaṇa’s sixfold dharmic duties—sacrificing, officiating, giving, accepting, teaching, and studying—and states that one who lives by these becomes a legitimate bearer and beneficiary of dharma, supporting social and spiritual order through learning, ritual responsibility, and regulated generosity.
Śrī Maheśvara is instructing about dharma by outlining the normative conduct (ṣaṭkarman) expected of a dvija/brāhmaṇa, presenting a concise rule of life that links personal discipline and public service to participation in dharma.