Rudra-Śiva: Names, Two Natures, and the Logic of Epithets (रुद्रनाम-बहुरूपत्व-प्रकरणम्)
यज्ञश्न परमो धर्मस्तथाहिंसा च देहिषु । अपूर्वभोजनं धर्मो विघसाशित्वमेव च
yajñaśnaḥ paramo dharmas tathāhiṃsā ca dehiṣu | apūrvabhojanaṃ dharmo vighasāśitvam eva ca ||
Wika ni Mahādeva: “Para sa maybahay, ang pinakamataas na dharma ay kumain ng pagkain bilang banal na bahagi ng handog, at gayundin ang pagsasabuhay ng ahiṃsā—ang hindi pananakit sa mga nilalang. Dharma rin ang hindi pagkain bago mapakain ang iba, at ang mamuhay bilang vighasāśin—yaong kumakain lamang ng natira matapos mapagsilbihan ang mga kasapi ng tahanan.”
श्रीमहेश्वर उवाच
Dharma for a responsible householder is framed as sanctified consumption and compassionate restraint: treat eating as connected to yajña (not selfish pleasure), avoid harming living beings, and prioritize feeding dependents/others before oneself—ideally eating only what remains (vighasa).
Śrī Mahādeva is instructing on norms of righteous conduct, emphasizing everyday ethics—food, non-violence, and household responsibility—as integral to dharma rather than merely ritual observance.