Shloka 13
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
दृष्टवा मुनिगणस्यासीत् परा प्रीतिर्जनार्दन । माधव! वह अनुपम पर्वत भ्रमरोंके गीतोंसे अत्यन्त सुशोभित हो रहा था। जनार्दन! वह स्थान अत्यन्त भयंकर होनेपर भी महान् उत्सवसे सम्पन्न-सा प्रतीत होता था। उसे देखकर मुनियोंके समुदायको बड़ी प्रसन्नता हुई ।।
nārada uvāca | dṛṣṭvā munigaṇasyāsīt parā prītir janārdana | mādhava! sa anupamaḥ parvataḥ bhramarāṇāṃ gītaiḥ atyantaṃ suśobhitaḥ babhūva | janārdana! tat sthānam atyanta-bhayaṅkaraṃ sat api mahotsava-sampannaṃ iva pratīyate sma | taṃ dṛṣṭvā munīnāṃ samūhasya mahān harṣaḥ samajāyata || mahābhāgā munayaḥ siddhāś caiva ūrdhvaretaś ca | marutaḥ sarve mahābhūtāś ca tatraiva āsan samāgatāḥ | vasavaḥ sādhyāḥ indra-sahitā viśve-devāḥ yakṣā nāgāḥ piśācāḥ lokapālāḥ agniḥ sarvāṇi vāyavaś ca pradhāna-bhūtāni ca tatra samāgatāni ||
Sinabi ni Nārada: “O Janārdana, nang makita iyon ng kapulungan ng mga pantas, sila’y napuspos ng sukdulang galak. O Mādhava, ang bundok na walang kapantay na iyon ay lubhang marikit, pinalamutian ng mga awit ng mga bubuyog. O Janārdana, bagama’t ang pook ay lubhang nakapanghihilakbot, nagmistula itong pinagkalooban ng ningning ng isang dakilang pagdiriwang. Pagkakita roon, ang kapulungan ng mga pantas ay nagalak nang labis. Doon nagtipon ang mga pantas na lubhang mapalad, ang mga Siddha, at ang mga ascetic na matatag sa pag-iingat ng brahmacarya; naroon din ang mga Marut at ang mga kapangyarihan ng dakilang mga elemento. Ang mga Vasu, ang mga Sādhya, ang mga Viśvedevas kasama si Indra, gayundin ang mga Yakṣa at Nāga, mga Piśāca, ang mga tagapagbantay ng mga dako, si Agni, ang lahat ng hangin, at ang mga pangunahing nilalang ng mga elemento—lahat ay nagkatipon doon.”
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how a place that appears outwardly fearsome can, in a dharmic and sacred context, be experienced as auspicious and celebratory. It also underscores the Mahābhārata’s vision of cosmic harmony: sages, gods, elemental powers, and various beings converge around sanctity and tapas (ascetic power), suggesting that spiritual merit draws the whole cosmos into ordered presence.
Nārada describes to Janārdana/Mādhava a remarkable mountain-site. The sages, delighted by its beauty (notably the bees’ song), perceive it as festival-like despite its terrifying aspect. Then Nārada lists the vast assembly present there—sages and Siddhas, celibate ascetics, the Maruts, major divine classes (Vasus, Sādhyas, Viśvedevas with Indra), and other beings (Yakṣas, Nāgas, Piśācas), along with the directional guardians, Agni, winds, and elemental powers.