Brahmapūjā-kāraṇa-prśnaḥ and Keśava–Viṣvaksena-stuti
Question on Brahmin veneration; hymn on Kṛṣṇa as cosmic order
इति पञ्चविध॑ दान पुण्यकीर्तिविवर्धनम् । यथाशकत्या प्रदातव्यमेवमाह प्रजापति:
iti pañcavidhaṁ dānaṁ puṇyakīrtivivardhanam | yathāśaktyā pradātavyam evam āha prajāpatiḥ ||
Wika ni Bhīṣma: “Kaya nga, ang limang uri ng pagbibigay na ito ay nagpapalago ng kapakinabangan ng kabutihan at ng mabuting pangalan. Dapat magbigay ayon sa sariling kakayahan—ganyan ang ipinahayag ni Prajāpati.”
भीष्म उवाच
Charity (dāna), especially understood here as fivefold, is a dharmic act that increases both spiritual merit (puṇya) and honorable reputation (kīrti). It should be practiced in proportion to one’s means (yathāśaktyā), emphasizing sincerity and capacity rather than display.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues his instruction on dharma, summarizing a teaching about the value of giving. He cites Prajāpati as an authoritative source, reinforcing that the prescribed approach to charity is to give according to one’s ability.