Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
छागशार्दूलरूपश्न अनेकमृगरूपधृक् । अण्डजानां च दिव्यानां वपुर्धारयते भव:
chāgaśārdūlarūpaś ca anekamṛgarūpadhṛk | aṇḍajānāṃ ca divyānāṃ vapur dhārayate bhavaḥ ||
Wika ni Vāsudeva: “Si Bhava (Śiva) ay nagtatangan ng katawan sa sari-saring anyo—nagpapakita bilang kambing at bilang tigre; tinatanganan din Niya ang anyo ng iba’t ibang mailap na hayop, at maging ang anyo ng mga ibong makalangit. Ipinahihiwatig ng aral na ito ang pag-iral ng Panginoon sa lahat ng dako at ang Kanyang kakayahang magbago-anyo, at inaanyayahan ang paggalang sa buhay sa lahat ng pagpapakita nito.”
वासुदेव उवाच
The verse teaches that Śiva (Bhava) is not confined to a single appearance; he can manifest in countless embodied forms, even as animals and birds. Ethically, it supports a dharmic attitude of humility and reverence toward the diversity of living beings, seeing the divine presence permeating creation.
Vāsudeva is describing Śiva’s capacity to assume many forms. By listing animal and bird embodiments, he emphasizes Śiva’s vast, all-encompassing nature and the wondrous scope of divine manifestation.