ब्राह्मण–क्षत्रिय-श्रेष्ठता-विवादः
Arjuna–Vāyu Dialogue on Brāhmaṇa and Kṣatriya Precedence
अनन्ता हाक्षया नित्यं भोगिन: सुमहाबला: | तेषां कुलोद्भवा ये च महाभूता भुजड़मा:
anantā hākṣayā nityaṃ bhoginaḥ sumahābalāḥ | teṣāṃ kulodbhavā ye ca mahābhūtā bhujaḍmāḥ ||
Sinabi ni Reṇukā: “Sila’y walang hanggan at hindi kailanman nababawasan—mga Nāga (banal na nilalang na ahas) na lubhang makapangyarihan. At yaong mga dakilang nilalang na may kaugnayan sa mga dakilang elemento (mahābhūta), na isinilang sa kanilang angkan, ay may mga bisig na hitik sa lakas.”
रेणुक उवाच
The verse emphasizes the vast, enduring power of certain beings (nāgas and related great beings) and highlights the significance of lineage—how extraordinary qualities are understood as continuing through a clan or family line.
Reṇukā is describing a class of mighty serpent-beings as innumerable and inexhaustible in power, and she adds that other great beings arising from their lineage are likewise formidable and strong-armed.