ब्राह्मण–क्षत्रिय-श्रेष्ठता-विवादः
Arjuna–Vāyu Dialogue on Brāhmaṇa and Kṣatriya Precedence
दिग्गजा ऊचु: कार्तिके मासि चाश्लेषा बहुलस्याष्टमी शिवा | तेन नक्षत्रयोगेन यो ददाति गुडौदनम्
diggajā ūcuḥ: kārtike māsi cāśleṣā bahulasya aṣṭamī śivā | tena nakṣatrayogena yo dadāti guḍaudanam |
Sinabi ng mga Diggaja: “Sa buwan ng Kārttika, kapag ang mapalad na ikawalong araw (aṣṭamī) ng madilim na kalahati ng buwan ay tumapat sa bituing Āśleṣā—sinumang, sa ilalim ng pagsasanib na iyon ng tithi at nakṣatra, ay maghandog ng matamis na kanin (kaning niluto sa jaggery)…”
रेणुक उवाच
The verse highlights dāna (charitable giving) performed at an auspicious calendrical conjunction (tithi and nakṣatra), implying that mindful timing and devotional intent can enhance the religious and ethical value of a gift—here, the simple offering of sweet rice.
A group identified as the Diggajas speak about a specific auspicious time in Kārttika—Aṣṭamī of the dark fortnight when Āśleṣā is present—and begin describing the merit associated with giving guḍaudana (sweet rice) under that nakṣatra-yoga.