Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 48
Vānaprastha-dharma and Tapas: Śiva–Umā Saṃvāda
Forest-Stage Discipline and Austerity
पितरश्न महाभागा: पूजयन्ति सम तं मुनिम् । उनका यह प्रश्न सुनकर सम्पूर्ण देवता, तपोधन ऋषि तथा महाभाग पितर विद्युत्प्रभ मुनिकी भूरि-भूरि प्रशंसा करने लगे ।।
pitaraś ca mahābhāgāḥ pūjayanti sma taṃ munim | śakra uvāca: kurukṣetraṃ gayāṃ caiva gaṅgāṃ prabhāsaṃ puṣkarāṇi ca |
Ang mga pinagpalang Pitṛ (mga ninunong ama) ay nagbibigay-galang at pagpupuri sa pantas na iyon. Nang marinig ang tanong, ang lahat ng mga diyos, ang mga rishi na may kayamanan ng pag-aayuno, at ang mga Pitṛ na dakila ang kapalaran ay paulit-ulit na nagpuri sa muni na kumikislap na tila kidlat. Pagkaraan ay nagsalita si Śakra (Indra), at binanggit ang mga bantog na banal na pook: Kurukṣetra, Gayā, ang Gaṅgā, Prabhāsa, at Puṣkara.
शक्र उवाच
Educational Q&A
Honoring the worthy—especially sages—and remembering sacred tīrthas are presented as dharmic supports; reverence (pūjā) and sanctity (tīrtha-smaraṇa) reinforce ethical life and ancestral obligations.
The Pitṛs are shown venerating a sage; immediately after, Indra speaks and begins enumerating major holy places (Kurukṣetra, Gayā, Gaṅgā, Prabhāsa, Puṣkara), signaling a discussion centered on tīrthas and their religious-ethical significance.