Shloka 3
Nārāyaṇa-tejas: Kṛṣṇa’s Vrata, the Fire-Manifestation, and the Sages’ Inquiry (अनुशासन पर्व, अध्याय १२६)
यत् ते भृशतरं दानाद् वर्तयिष्यामि तच्छुणु
yat te bhṛśataraṃ dānād vartayiṣyāmi tac chṛṇu | astu, adhunāhaṃ dānād api uttamaṃ dharmaṃ tava varṇayiṣyāmi, śṛṇu | asmin jagati yāvanti śāstrāṇi yāś ca pravṛttayaḥ santi, tāḥ sarvā vedam eva puraskṛtya kramataḥ pracalitāḥ |
Sinabi ni Bhishma: “Makinig ka sa ipaliliwanag ko ngayon—isang bagay na higit pa sa kawanggawa. Sige: ilalarawan ko sa iyo ang isang dharma na mas mataas kaysa sa pagbibigay. Sa daigdig na ito, ang lahat ng mga śāstra at ang iba’t ibang nakaugaliang paraan ng pamumuhay ay umusbong at lumaganap nang sunod-sunod, na ang Veda ang inilalagay sa unahan bilang gabay.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma frames a hierarchy of values: beyond the merit of charity (dāna) lies an even higher dharma, and he grounds all legitimate teachings and social practices in the primacy of the Veda as the ultimate reference point.
In the instruction-heavy Anushasana Parva, Bhishma continues advising his listener, transitioning from praise of charity to introducing a teaching he considers even more excellent, while asserting that worldly scriptures and practices derive their authority by placing the Veda foremost.