Nārāyaṇa-tejas: Kṛṣṇa’s Vrata, the Fire-Manifestation, and the Sages’ Inquiry (अनुशासन पर्व, अध्याय १२६)
“मनुष्य दान करता हो या न करता हो, वह ऊपरके लोकमें रहता हो या नीचेके लोकमें, जिसे कर्मानुसार जैसा लोक प्राप्त होगा, वह अपने उसी लोकमें जायगा ।।
prāpsyasi tv annapānāni yāni vāñchasi kānicit | medhāvy asi kule jātaḥ śrutavān anṛśaṃsavān ||
Wika ni Bhishma: “Magbigay man o hindi ang tao, manatili man siya sa mataas o mababang daigdig, ang anumang kahariang nakamit niya ayon sa kanyang mga gawa ay tiyak na doon siya tutungo. Ngunit tungkol sa iyo, makakamtan mo ang anumang pagkain at inuming ninanais mo; sapagkat ikaw ay matalino, isinilang sa mabuting angkan, may pinag-aralan, at mahabagin—mga katangiang sumusuporta sa dharma at sa angkop nitong bunga.”
भीष्म उवाच
One’s destination (loka) is determined by one’s own actions (karma); merit and ethical qualities such as learning and compassion support favorable outcomes, while each being inevitably reaches the realm earned by conduct.
Bhishma continues his instruction on dharma, emphasizing karmic consequence and reassuring the listener that, due to his virtues—wisdom, good upbringing, learning, and non-cruelty—he will attain the desired enjoyments (food and drink) and an appropriate realm.