Kīṭopākhyāna: Prajā-pālana as Kṣatra-vrata and the Attainment of Brāhmaṇya
एतत् फलमहिंसाया भूयश्नच कुरुपुंगव । न हि शक््या गुणा वक्तुमपि वर्षशतैरपि
etat phalam ahiṃsāyā bhūyaś ca kuru-puṅgava | na hi śakyā guṇā vaktum api varṣa-śatair api, kuru-śreṣṭha ||
Sabi ni Bhīṣma: “Ito ang bunga ng ahiṃsā—at higit pa rito, O bantog na toro sa angkan ng Kuru. Tunay nga, O pinakadakila sa mga Kuru, ang mga kabutihan at pakinabang na nagmumula sa ahiṃsā ay hindi kayang ilarawan nang lubos kahit sa loob ng sandaang taon.”
भीष्म उवाच
Ahiṃsā (non-violence) yields immense spiritual and ethical merit; its benefits are so vast that they cannot be exhaustively articulated, even over an entire century.
In the Anushasana Parva’s instruction section, Bhishma continues advising a Kuru ruler (traditionally Yudhishthira), emphasizing the supreme value of non-violence and praising its immeasurable rewards.