Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
पठेद् वा य इदं राजन् शृणुयाद् वाप्यभीक्षणश: । अमांसभक्षणविर्धि पवित्रमृषिपूजितम्
paṭhed vā ya idaṃ rājan śṛṇuyād vāpy abhīkṣṇaśaḥ | amāṃsabhakṣaṇavṛttiṃ pavitram ṛṣipūjitam ||
Wika ni Bhīṣma: “O Hari, sinumang bumabasa sa salaysay na ito—o paulit-ulit na nakikinig—tungkol sa dalisay at pinararangalan ng mga rishi na disiplina ng pagtalikod sa pagkain ng karne, ay napapalaya sa lahat ng kasalanan, pinararangalan sa ganap na katuparan ng mga ninanais na kaluguran, at nagkakamit ng natatanging katayuan sa sariling angkan; walang pag-aalinlangan dito.”
भीष्म उवाच
The verse praises abstention from eating meat as a purifying, ethically elevated discipline endorsed by sages, and it emphasizes the dharmic power of repeatedly hearing or reciting such teachings to remove sin and cultivate honour and well-being.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs King Yudhiṣṭhira on dharma. Here he concludes or reinforces a section on giving up meat-eating, stating that anyone who reads or repeatedly hears this sage-approved teaching gains purification, desired benefits, and social esteem among one’s kin.