Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
वे सब नरेश अपनी कान्तिसे प्रज्वलित होते हुए वहाँ ब्रह्मलोकमें विराज रहे हैं, गन्धर्व उनकी उपासना करते हैं और सहसौरों दिव्यांगनाएँ उन्हें घेरे रहती हैं ।।
bhīṣma uvāca | te sarve nṛpāḥ svayā kāntyā prajvalantaḥ tatra brahmaloke virājante | gandharvāḥ teṣām upāsanāṃ kurvanti sahasraśaś ca divyāṅganāḥ tān parivārayanti || tad etad uttamaṃ dharmaṃ ahiṃsā-dharma-lakṣaṇam | ye caranti mahātmāno nākapṛṣṭhe vasanti te ||
Wika ni Bhīṣma: Ang mga haring iyon, nagliliyab sa sariling liwanag, ay nagniningning doon sa daigdig ni Brahmā. Ang mga Gandharva ay naglilingkod sa kanila nang may pagpipitagan, at libu-libong mga dalagang makalangit ang pumapaligid sa kanila. Ito nga ang pinakadakilang dharma—may tatak ng ahiṃsā, ang di-pananakit. Ang mga dakilang-loob na nagsasagawa nito ay nananahan sa tuktok ng langit.
भीष्म उवाच
Ahimsa (non-violence) is presented as the highest dharma; those who consistently practice it attain exalted heavenly realms.
Bhishma describes the radiant, honored state of virtuous kings in Brahmaloka—attended by Gandharvas and surrounded by celestial maidens—then links this exalted destiny to the practice of ahimsa.