Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
युवनाश्वेन च तथा शिबिनौशीनरेण च । मुचुकुन्देन मान्धात्रा हरिश्वन्द्रेण वा विभो
yuvanāśvena ca tathā śibinauśīnareṇa ca | mucukundena māndhātrā hariścandreṇa vā vibho kuntīnandana |
Wika ni Bhīṣma: “O makapangyarihang anak ni Kuntī, gayundin ay tinupad ang panatang ito nina Yuvanāśva, ni Śibi na mula sa angkan ng Uśīnara, ni Mucukunda, ni Māndhātṛ, at ni Hariścandra.”
भीष्म उवाच
Bhīṣma teaches that disciplined restraint—here exemplified by abstaining from meat during a sacred period—supports compassion toward beings and strengthens inner purity, which in turn becomes a basis for higher understanding and dharmic excellence.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on dharma by listing renowned kings who practiced a particular vow. This verse continues the catalogue, naming Yuvanāśva, Śibi (of the Uśīnara line), Mucukunda, Māndhātṛ, and Hariścandra as exemplars.