Adhyāya 119: Vyāsa–Kīṭa-saṃvāda
Tapas-bala and karmic ascent across yoni
मांसं तु कौमुद पक्ष वर्जितं पार्थ राजभि: । सर्वभूतात्मभूतस्थैरविदितार्थपरावरै:
māṁsaṁ tu kaumuda-pakṣa-varjitaṁ pārtha rājabhiḥ | sarva-bhūtātma-bhūtasthair aviditārtha-parāvaraiḥ ||
Wika ni Bhīṣma: “O Pārtha, yaong mga haring tumalikod sa pagkain ng karne sa panahon ng Kaumuda, sa dalawang kalahating-buwan—o kahit sa isang kalahating-buwan—ay waring naitatag sa Sarili ng lahat ng nilalang. Sa pagpipigil na iyon, naunawaan nila ang mataas at mababang simulain ng katotohanan (parāvara).”
भीष्म उवाच
Bhīṣma teaches that voluntary restraint—specifically abstaining from meat during a sacred seasonal/fortnight observance—cultivates compassion and self-mastery, and is said to yield elevated spiritual insight (knowledge of the higher and lower principles, para and apara).
In his instruction to Arjuna, Bhīṣma praises a vow observed by exemplary kings: refraining from meat during the Kaumuda fortnight(s). He presents this as a dharmic practice that led those rulers to a heightened, universal identification with all beings and to deeper metaphysical understanding.