Shloka 28
मांसपरिवर्जन-प्रशंसा (Praise of Abstention from Meat) / Ethics of Ahiṃsā in Diet and Rite
भोजयित्वा दशशतं नरो वेदविदां नृप । न्यायविद्धर्मविदुषामितिहासविदां तथा,नरेश्वर! जो मनुष्य वेद, न्याय, धर्म और इतिहासके जाननेवाले एक हजार ब्राह्मणोंको भोजन कराता है, वह घोर नरक और संसारचक्रमें नहीं पड़ता। इहलोकमें उसकी सारी कामनाएँ पूर्ण होती हैं और मरनेके बाद वह परलोकमें सुख भोगता है
yudhiṣṭhira uvāca | bhojayitvā daśaśataṁ naro vedavidāṁ nṛpa | nyāyavid dharmaviduṣām itihāsavidāṁ tathā |
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “O hari, ang taong nagpapakain sa isang libong brāhmaṇa—mga dalubhasa sa Veda, bihasa sa nyāya (pangangatwiran at katarungan), marunong sa dharma, at may kaalaman sa mga banal na kasaysayan at tradisyon—ay hindi nahuhulog sa kakila-kilabot na impiyerno, ni muling nabibihag sa ikot ng paglalagalag sa daigdig. Sa buhay na ito, natutupad ang kanyang mga layunin; at pagkamatay, tinatamasa niya ang kaligayahan sa kabilang daigdig.”
युधिछ्िर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the exceptional merit of anna-dāna (feeding others), especially when offered to learned and ethically grounded recipients. Such generosity is presented as a dharmic act that yields both worldly fulfillment and favorable post-mortem destiny, protecting one from hellish consequences and continued entanglement in saṁsāra.
Yudhiṣṭhira addresses a king and states a dharma-teaching: feeding a thousand Brahmins who are learned in Veda, nyāya, dharma, and itihāsa brings powerful spiritual and ethical results—success in this life and happiness after death.