मांसपरिवर्जन-प्रशंसा (Praise of Abstention from Meat) / Ethics of Ahiṃsā in Diet and Rite
न्यायेनैवाप्तमन्नं तु नरो हर्षसमन्वित: । द्विजेभ्यो वेदवृद्धेभ्यो दत्त्वा पापात् प्रमुच्यते
nyāyenaivāptam annaṁ tu naro harṣa-samanvitaḥ | dvijebhyo veda-vṛddhebhyo dattvā pāpāt pramucyate ||
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “Ang taong nakakamit ng pagkain sa makatarungang paraan at, nang may galak, ibinibigay ito bilang kawanggawa sa mga ‘dalawang ulit na isinilang’—mga brāhmaṇa na hinog sa kaalamang Veda—ay napapalaya sa kasalanan. Itinatakda ng taludtod na ang kawanggawa’y may bisa lamang kapag kapwa ang paraan ng pagkuha at ang diwa ng pagbibigay ay nakaayon sa dharma.”
युधिछ्िर उवाच
Charity purifies when it is supported by dharmic livelihood (food obtained by just means) and offered with a joyful, respectful intention to worthy recipients—here, Veda-learned Brahmins—leading to release from sin.
In the Anuśāsana Parva’s instruction-focused setting, Yudhiṣṭhira articulates a rule of ethical giving: the donor should first ensure righteous acquisition, then give food gladly to qualified Brahmins, which is said to remove sinful bondage.