Shloka 20
मांसपरिवर्जन-प्रशंसा (Praise of Abstention from Meat) / Ethics of Ahiṃsā in Diet and Rite
अवाप्य प्राणसंदेहं कार्कश्येन समार्जितम् । अन्न दत्त्वा द्विजातिभ्य: शूद्र: पापात् प्रमुच्यते
avāpya prāṇasaṃdehaṃ kārkśyena samārjitam | annaṃ dattvā dvijātibhyaḥ śūdraḥ pāpāt pramucyate |
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “Kahit pa ito’y kinita sa mabagsik na pagpapagal, na wari’y nakataya ang buhay, kung ang isang Śūdra ay magbigay ng pagkaing iyon bilang kawanggawa sa mga ‘dalawang ulit na isinilang’, siya’y napapalaya sa kasalanan. Ipinapakita ng taludtod ang kapangyarihang maglinis ng mapagkawang-gawang may pag-aalay ng sarili, at ang bigat-etika ng pagbibigay mula sa pinaghirapang kabuhayan.”
युधिछ्िर उवाच
Educational Q&A
That sincere charity—especially giving food earned through severe hardship and even at personal risk—has strong purificatory power and can free one from sin; the moral emphasis is on self-sacrifice and generosity.
In the Anuśāsana Parva’s dharma-instruction context, Yudhiṣṭhira articulates a principle about the merit of dāna: a Śūdra who donates hard-earned food to the twice-born attains release from pāpa.