Ahiṃsā as Threefold Restraint (Mind–Speech–Action) and the Ethics of Consumption
पुत्रस्य मातापितरौ यस्य रुष्टात्रुभावपि । गुर्वपध्यानत: सो5पि मृतो जायति गर्दभ:,जिस पुत्रके ऊपर माता और पिता दोनों ही रष्ट होते हैं, वह गुरुजनोंके अनिष्टचिन्तनके कारण मृत्युके बाद गदहा होता है
putrasya mātāpitarau yasya ruṣṭau dhruvabhāvau api | gurv-apadhyānataḥ so 'pi mṛto jāyati gardabhaḥ ||
Wika ni Yudhiṣṭhira: Kahit kapwa magulang ay matinding nagagalit sa kanilang anak, dahil sa masamang hangarin o mapanirang pag-iisip ng mga iginagalang na nakatatanda, pagkamatay ang anak na iyon ay isisilang bilang asno. Ipinakikita ng talatang ito ang bigat ng bunga ng pagkapoot ng magulang at matatanda, at ng pagiging puntirya ng kanilang sumpa o mapaminsalang hangarin.
युधिछिर उवाच
The verse teaches that disrespecting or grievously offending one’s parents and venerable elders is a serious breach of dharma, and that becoming the target of their ill-wishing (apadhyāna) can lead to painful karmic consequences, symbolized here by rebirth as a donkey.
In the Anuśāsana Parva’s instruction on righteous conduct, Yudhiṣṭhira voices a moral maxim linking familial and elder relationships to karmic outcomes: a son who incurs the settled anger of mother and father, along with elders’ hostile intent, is said to meet an ignoble rebirth.