Ahiṃsā as Threefold Restraint (Mind–Speech–Action) and the Ethics of Consumption
कीड़ेकी योनिसे छूटनेपर वह गदहेका जन्म पाता है। पाँच वर्षतक गदहा रहकर पाँच वर्ष सूअर, पाँच वर्ष मुर्गा, पाँच वर्ष सियार और एक वर्ष कुत्ता होता है। उसके बाद वह मनुष्ययोनिमें उत्पन्न होता है ।।
upādhyāyasya yaḥ pāpaṃ śiṣyaḥ kuryād abuddhimān | sa jīva iha saṃsārāṃs trīn āpnoti na saṃśayaḥ ||
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “Ang alagad na mangmang na nagkakasala at lumalapastangan sa kanyang guro ay tiyak na daraan sa tatlong hamak na muling pagsilang sa mundong ito—walang pag-aalinlangan. Ipinapaliwanag ng talata na ang gayong kasamaan ay nagbabaon sa kaluluwa sa mga nakalulugmok na anyo ng pag-iral (bilang iba’t ibang hayop at iba pang nakapanghihilakbot na kalagayan), at matapos lamang pagdusahan ang bunga nito ay muling makakamit ang pagsilang bilang tao, na nagpapakita ng bigat ng paglabag sa ugnayang guro–alagad at ng di-maiiwasang bunga ng karma.”
युधिछिर उवाच
Offending one’s teacher is presented as a grave ethical violation; by karma it leads to degrading consequences across successive births, emphasizing reverence, restraint, and responsibility within the guru–disciple relationship.
Yudhiṣṭhira states a doctrinal warning: a foolish student who wrongs his teacher inevitably undergoes three low states of existence (saṃsāra), illustrating karmic retribution before eventual return to human birth.