Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 15
तस्माद् धर्म: सहायश्न सेवितव्य: सदा नृभि: । वे कुटुम्बीजन तो उसके शरीरका परित्याग करके चले जाते हैं, किंतु एकमात्र धर्म ही उस जीवात्माका अनुसरण करता है; इसलिये धर्म ही सच्चा सहायक है। अतः मनुष्योंको सदा धर्मका ही सेवन करना चाहिये ।।
tasmād dharmaḥ sahāyaś ca sevitavyaḥ sadā nṛbhiḥ | prāṇī dharmasamāyukto gacchet svargagatiṁ parām ||
Kaya nga, para sa tao, ang Dharma lamang ang dapat laging linangin, sapagkat ang Dharma ang tunay na kasama at katulong. Iniiwan ng mga kamag-anak at kasambahay ang katawan at umaalis, ngunit ang Dharma lamang ang sumusunod sa sarili; kaya dapat laging isagawa ang Dharma. Ang nilalang na kaisa ng Dharma ay nakakamit ang pinakadakilang landas tungo sa langit.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Dharma is the only reliable companion of a person: family and social ties end with the body, but one’s righteous conduct accompanies the self and shapes one’s destiny; therefore Dharma should be practiced continually.
Yudhiṣṭhira is speaking in a didactic context, drawing an ethical conclusion about human life and death: worldly relations fall away at death, while Dharma alone ‘follows’ the individual, leading the righteous toward the highest heavenly course.