अन्नदानफलं (Anna-dāna-phala) / The Fruit of Food-Giving
अहन्यहनि तद्भावमुपेन्द्रं योडथिगच्छति । समाप्ते भोजयेद् विप्रानथवा दापयेद् घृतम्
ahany ahani tadbhāvam upendraṁ yo ’dhigacchati | samāpte bhojayed viprān athavā dāpayet ghṛtam ||
Sinabi ni Bhishma: “Ang sinumang araw-araw na nakakamit ang kalagayang debosyonal na nakatuon kay Upendra (Vishnu) ay makararating sa mismong kalagayan ni Vishnu. Kapag natapos ang panatang ito, nararapat niyang pakainin ang mga Brahmin, o kung hindi man, magbigay sa kanila ng ghee bilang kawanggawa.”
भीष्म उवाच
Steady daily devotion to Vishnu (Upendra) transforms the practitioner toward Vishnu’s own state; the observance should culminate in ethical giving—feeding Brahmins or donating ghee—linking inner devotion with outward generosity.
In Bhishma’s instruction on dharma, he describes the fruit of a Vishnu-centered vow practiced daily and prescribes the proper concluding act (udvāsana): hospitality to Brahmins or a ghee donation as a formal completion of the rite.