Anuśāsana-parva Adhyāya 112: Dharma as the sole companion; karmic witnesses; rebirth sequences
Bṛhaspati–Yudhiṣṭhira Saṃvāda
यथा बल क्रियाहीनं क्रिया वा बलवर्जिता । नेह साधयते कार्य समायुक्ता तु सिध्यति
yathā bala-kriyā-hīnaṁ kriyā vā bala-varjitā | neha sādhayate kāryaṁ samāyuktā tu sidhyati ||
Wika ni Bhīṣma: Kung paanong ang lakas na walang wastong pagkilos, o ang pagkilos na walang lakas, ay hindi makapagtatapos ng anumang gawain sa mundong ito, gayon din ang isang gawain ay nagtatagumpay lamang kapag ang lakas at pagkilos ay maayos na nagkakaisa.
भीष्म उवाच
Success in any undertaking—especially one aligned with dharma—requires the union of capability (bala) and effective effort (kriyā). Either one alone is insufficient; coordinated strength and action bring results.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma continues instructing on dharma and right conduct. Here he offers a concise maxim: practical outcomes depend on harmonizing power/resources with purposeful action.