Shloka 66
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
जो बारह महीनेतक प्रति चौदहवें दिन हविष्यान्न भोजन करता है, वह महामेध यज्ञका फल पाता है ।।
Bhīṣma uvāca: yo dvādaśa māsān prati caturdaśe dine haviṣyānna-bhojanaṁ karoti, sa mahāmedha-yajñasya phalaṁ prāpnoti. anirdeśya-vayo-rūpā devakanyāḥ su-alaṅkṛtāḥ, mṛṣṭa-taptāṅgada-dharā vimānaiḥ upayānti tam.
Wika ni Bhishma: Ang sinumang sa loob ng labindalawang buwan ay kumakain ng simpleng pagkaing handog (haviṣyānna) tuwing ika-labing-apat na araw, ay nakakamit ang gantimpalang katumbas ng sakripisyong Mahāmedha. At ang mga dalagang makalangit—na ang kabataan at ganda’y hindi masukat ng paglalarawan—na pinalamutian ng mga alahas at may suot na mga pulseras sa bisig na yari sa dalisay na gintong pinainit at pinadalisay, ay dumarating sa kanya sakay ng mga vimāna upang maglingkod sa kanya.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sustained self-restraint through a regulated vow-diet (haviṣyānna on each fourteenth day for a year) is presented as dharmically potent, yielding merit comparable to a major sacrifice; inner discipline can substitute for costly ritual.
Bhishma describes the spiritual ‘fruit’ of a specific annual observance: the practitioner gains the merit of the Mahāmedha sacrifice and is honored in heaven, symbolized by celestial maidens arriving in vimānas to attend him.