मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
भोगवांस्तेजसा भाति सहस्रांशुरिवामल: । सुकुमार्यश्न नार्यस्तं रममाणा: सुवर्चस:
bhogavāṁs tejasā bhāti sahasrāṁśur ivāmalaḥ | sukumāryaś ca nāryas taṁ ramamāṇāḥ suvarcasaḥ | sarvakāmagame divye kalpāyutaśataṁ samāḥ ||
Sinabi ni Bhishma: Taglay ang mga kaluguran, siya’y nagniningning sa sariling liwanag, dalisay na gaya ng araw na may sanlibong sinag. Ang maririkit at maningning na mga dalaga’y nagagalak sa kanya; at nakaupo silang kasama niya sa isang makalangit na sasakyang nagbibigay ng lahat ng ninanais, inihahandog nila sa kanya ang masayang paglilibang sa loob ng sandaang laksa ng mga kalpa.
भीष्म उवाच
The verse presents the karmic fruit of dharmic merit as luminous, refined enjoyment in a celestial setting. It implicitly distinguishes such reward (bhoga) from the highest goal, reminding the listener that pleasure is a consequence of merit but not necessarily liberation beyond desire.
Bhishma describes a meritorious person in the afterlife: he shines like the spotless sun and is accompanied by radiant maidens while traveling in a divine, wish-fulfilling vimana, enjoying prolonged celestial delight measured in vast cosmic time (kalpas).