उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
यस्तु प्रातस्तथा सायं भुञ्जानो नान्तरा पिबेत् । अहिंसानिरतो नित्यं जुह्मॉानो जातवेदसम्
yastu prātastathā sāyaṃ bhuñjāno nāntarā pibet | ahiṃsā-nirato nityaṃ juhvāno jātavedasam ||
Wika ni Aṅgiras: “Ngunit ang taong kumakain lamang sa umaga at sa gabi, at hindi umiinom sa pagitan; na laging nakatuon sa ahiṃsā (di-karahasan); at palagiang naghahandog ng mga alay sa banal na apoy (Agni)—ang gayong disiplinadong tao ay namumuhay sa isang pinigil at maka-dharmang pamamalakad, pinagbubuklod ang wastong asal at ang araw-araw na tungkuling paghahandog.”
अंगियरा उवाच
The verse commends a disciplined life combining restraint in consumption (eating only morning and evening, avoiding interim drinking), steadfast non-violence, and regular fire-offerings—presenting dharma as both ethical self-control and faithful daily duty.
Aṅgiras is describing the conduct of an exemplary practitioner: a person who follows regulated meals, practices ahiṃsā, and maintains the sacrificial fire through oblations to Agni (Jātavedas), as part of a broader instruction on righteous living.