Shloka 22
उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
भगदैवतमासं तु एकभक्तेन यः क्षिपेत् । स्त्रीषु वललभतां याति वश्याश्चास्य भवन्ति ता:,जो फाल्गुन मासको एक समय भोजन करके व्यतीत करता है, वह स्त्रियोंको प्रिय होता है और वे उसके अधीन रहती हैं
bhagadaivatam āsaṃ tu ekabhaktena yaḥ kṣipet | strīṣu vallabhatāṃ yāti vaśyāś cāsya bhavanti tāḥ ||
Sabi ni Aṅgiras: Ang sinumang tumupad sa panatang ito sa buwan ng Phālguna—na nabubuhay sa iisang kainan bawat araw—ay magiging mahal sa mga babae, at sila’y magiging masunurin sa kanyang kalooban. Inilalahad ng taludtod ang bunga ng pagkamahinahon sa paraang makamundo, ayon sa mas malawak na pagtalakay ng teksto sa disiplina ng vrata at sa mga ipinapangakong gantimpala.
अंगियरा उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that disciplined restraint—specifically a single-meal observance in Phālguna—yields tangible results. It reflects the Mahābhārata’s vrata-literature style, where self-control is linked to accruing merit and socially visible outcomes.
Aṅgiras is describing the phala (promised fruit) of a particular observance: if a person spends the period practicing ekabhakta (one meal daily), he gains attractiveness/affection in relations with women, who are said to become compliant toward him.