Shloka 16
उपवासफलात्मकविधिः — Upavāsa as Yajña-Equivalent Merit
Angiras Teaching
यजिष्णु: पञ्चमीं षष्ठीं कुले भोजयते द्विजान् | अष्टमीमथ कौरव्य कृष्णपक्षे चतुर्दशीम्
yajiṣṇuḥ pañcamīṃ ṣaṣṭhīṃ kule bhojayate dvijān | aṣṭamīm atha kauravya kṛṣṇapakṣe caturdaśīm ||
Wika ni Aṅgiras: “Ang taong deboto sa paghahandog at sa banal na tungkulin ay nagpapakain sa mga Brahmin sa ikalimang at ikaanim na araw ng buwan sa mga ritwal ng angkan; at, O inapo ng mga Kuru, gayundin sa ikawalong araw at sa ika-labing-apat na araw ng madilim na kalahati (kṛṣṇa-pakṣa). Sa pag-aanyaya at paggalang sa mga marurunong sa mga mapalad na tithi, pinatitibay niya ang dharma sa pamamagitan ng disiplinadong pagbibigay.”
अंगियरा उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that dharma is upheld through disciplined generosity: feeding learned Brahmins on specific lunar days (tithis) as part of family observance. Regular, rule-governed giving and hospitality are presented as a concrete practice of righteousness.
The sage Aṅgiras is instructing a Kuru-descended listener about prescribed days for hosting and feeding Brahmins—fifth, sixth, eighth, and the fourteenth day of the dark fortnight—within the broader Anuśāsana Parva discourse on duties, gifts, and religious observances.