ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
तस्माद् रक्ष्यं त्वया पुत्र ब्रह्म॒स्वं भरतर्षभ । यदीच्छसि महाबाहो शाश्वतीं गतिमात्मन:,बेटा! भरतश्रेष्ठ) महाबाहो! यदि तुम सनातन गति पाना चाहते हो तो तुम्हें ब्राह्मणके धनकी पूरी रक्षा करनी चाहिये
tasmād rakṣyaṃ tvayā putra brahmasvaṃ bharatarṣabha | yad icchasi mahābāho śāśvatīṃ gatim ātmanaḥ ||
Sinabi ni Bhīṣma: “Kaya nga, anak ko—O pinakamainam sa mga Bharata, O makapangyarihang bisig—kung ninanais mo para sa sarili mo ang walang-hanggang kalagayan, ganap mong pangalagaan ang ari-arian ng mga Brāhmaṇa.”
भीष्म उवाच
A ruler seeking lasting spiritual welfare should actively protect Brahmin property; safeguarding the rightful possessions of the learned and religious is presented as a key duty of kingship and a source of enduring merit.
In the Anuśāsana Parva’s instruction section, Bhīṣma continues advising the king (Yudhiṣṭhira) on dharma. Here he emphasizes the obligation to protect Brahmin wealth as part of righteous governance and as a means to attain an eternal good.