ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
अभिमानेन भूतानामिमां गतिमुपागतम् | आप मेरे इस पापी कुत्तेको देखिये
abhimānena bhūtānām imāṁ gatim upāgatam | paśyata me imaṁ pāpīṁ śvānam, kāntihīnaṁ śvetam durbalaṁ ca | eṣa pūrvaṁ manuṣya āsīt | sarvabhūteṣu abhimānaṁ kṛtvā asyāṁ durgatau prāptaḥ ||
Wika ng Cāṇḍāla: “Dahil sa pagmamataas laban sa lahat ng nilalang, napadpad siya sa ganitong kalagayan. Tingnan ninyo ang abang asong ito sa akin—kupas ang ningning, maputla, at lupaypay. Dati siyang tao. Ngunit sapagkat nagkimkim siya ng kayabangan sa lahat ng nilalang, bumagsak siya sa ganitong kahabag-habag na kapalaran.”
चाण्डाल उवाच
Arrogance toward other beings is ethically corrosive and karmically dangerous; pride (abhimāna) leads to degradation, while humility and regard for all creatures support dharma.
A Caṇḍāla points out a weak, pale dog and explains that it was formerly a human who, due to pride toward all beings, has fallen into a miserable condition—serving as a moral example within the discourse.