नहुषोपाख्यानम्—दीपदान-धूप-बलीकर्म-प्रशंसा
Nahūṣa Episode and the Commendation of Lamp-Gifting and Household Offerings
पूर्णचन्द्रप्रतिकाशा दीपदाश्व॒ भवन्त्युत
pūrṇacandra-pratikāśā dīpadāś ca bhavanty uta | dīpadānaṃ karṇevāle manuṣya niścaya hī pūrṇa-candramā ke samāna kāntimān hote haiṃ | jitne palakoṃ ke girne-tak dīpaka jalte haiṃ utne varṣoṃ-tak dīpadāna karṇevālā manuṣya rūpavān aur balavān hotā hai ||
Wika ni Bhīṣma: Ang mga nagkakaloob ng ilawan ay nagiging maningning na gaya ng kabilugan ng buwan. Tunay, ang taong nagsasagawa ng handog na ilawan ay nagtatamo ng ningning na tulad ng buwan. At kung gaano karaming sandali nananatiling nagliliyab ang ilawan—hanggang sa isang kisap ng talukap—gayundin karaming taon ang nagkakaloob nito ay pinagkakalooban ng kagandahan at lakas.
भीष्म उवाच
The verse teaches that dīpadāna (gifting a lamp) is a powerful dharmic charity: the giver gains moonlike radiance, along with beauty and strength, in proportion to the lamp’s burning—linking the act of giving light with the reward of personal brilliance and vigor.
In the Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira by describing the fruits of specific gifts; here he extols the merit of offering a lamp, presenting it as an exemplary, accessible form of charity.