नहुषोपाख्यानम्—दीपदान-धूप-बलीकर्म-प्रशंसा
Nahūṣa Episode and the Commendation of Lamp-Gifting and Household Offerings
भूगुं हि यदि सोडद्रक्ष्यन्नहुष: पृथिवीपते
bhṛguṁ hi yadi soḍad rakṣyann ahuṣaḥ pṛthivīpate
Sinabi ni Bhishma: “O panginoon ng lupa, kung si Haring Nahusha, habang pinangangalagaan ang kanyang nasasakupan, ay makapagtitiis maging ng galit (o sumpa) ni Bhrigu, kung gayon…” (Ipinagpapatuloy ni Bhishma ang aral sa pamamagitan nina Bhrigu at Nahusha bilang huwaran: ang tungkulin ng pinuno na magtanggol ay maaaring mangailangan ng matatag na pagtitiis sa hirap at maging sa bunga ng pagharap sa makapangyarihang mga pantas, kung ito’y alang-alang sa matuwid na pamamahala.)
भीष्म उवाच
A king’s rājadharma centers on protection of the realm and subjects; fulfilling that duty may require patient endurance of severe trials and even the displeasure of powerful ascetics, when the ruler’s intent is righteous governance.
Bhīṣma addresses a king and cites Nahuṣa in connection with Bhṛgu, using their names as moral exemplars to advance an argument about the burdens of kingship—especially the obligation to protect and to bear consequences with fortitude.