Shloka 65
Āloka-dāna (Dīpa-dāna), Sumanas–Dhūpa–Dīpa Phala: Manu–Suvarṇa and Śukra–Bali Exempla
इत्येतदसुरेन्द्राय काव्य: प्रोवाच भार्गव: । सुवर्णाय मनु: प्राह सुवर्णो नारदाय च
ity etad asurendrāya kāvyaḥ provāca bhārgavaḥ | suvarṇāya manuḥ prāha suvarṇo nāradāya ca |
Sa ganitong paraan, isinalaysay ni Śukrācārya—ang Bhārgava na kilala bilang Kāvya—ang pangyayaring ito kay Bali, panginoon ng mga Asura. Pagkaraan, itinuro ni Manu ang gayunding aral sa ermitanyong si Suvarṇa, at si Suvarṇa naman ang naghatid nito kay Nārada. Kaya naipamana ang tradisyong ito, na pumupuri sa bisa ng mga handog gaya ng insenso at mga ilawan, at humihimok na kumilos ayon sa itinakdang paraan.
शुक्र उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes the authority of a dharmic instruction by showing its careful transmission through revered teachers, and it supports the ethical value of dāna—especially offerings like incense and lamps—performed according to proper method.
Śukra (Kāvya), a Bhārgava, narrates a teaching to Bali; Manu passes it to the ascetic Suvarṇa; Suvarṇa teaches Nārada—establishing a lineage of instruction that validates the practice being recommended.