Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 20
Gārhasthya-dharma: Vāsudeva–Pṛthivī-saṃvāda
Householder Duties and Daily Offerings
इदमस्ति गृहे महमिति नित्यं निवेदयेत् । ते यद् वदेयुस्तत् कुर्यादिति धर्मों विधीयते
idam asti gṛhe mama iti nityaṃ nivedayet | te yad vadeyus tat kuryād iti dharmo vidhīyate |
Sinabi ni Vāyudeva: “Dapat laging magpahayag nang mapagpakumbaba: ‘Ito ay narito sa aking bahay.’ Anuman ang ipag-utos ng matatanda o ng mga panauhin, iyon ang dapat gawin—iyan ang tuntunin ng dharma. Sa asal at katarungan, ang taong hindi nananatiling palagian sa ating tahanan ay tinatawag na atithi (panauhin). Kaya sa guro, sa ama, sa mapagkakatiwalaang kaibigan, at sa panauhin, dapat laging ialok ang anumang nasa bahay at anyayahang tanggapin; saka gawin nang eksakto ang kanilang ituturo. Sa ganitong pag-uugali—pagiging mapagpatuloy, paggalang, at pagsunod sa wastong patnubay—naipagtatanggol ang dharma.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Dharma is fulfilled by habitual hospitality and deference: one should openly offer what is available at home to teacher, father, trusted friend, and guest, and then carry out whatever they appropriately instruct.
Vāyudeva is laying down a normative rule of conduct (ācāra): defining the guest as one not permanently residing in the household and prescribing a daily practice of respectful offering and obedient service toward key recipients of honor.