आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
कुशलिन:ः पुत्रांश्ोत्पादयामासु: । प्रतिविन्ध्यं युधिष्ठिर,, सुतसोमं वृकोदर:, श्रुतकीर्तिमर्जुन,, शतानीकं॑ नकुल:, श्रुतकर्माणं सहदेव इति,वहाँ कुशलपूर्वक रहते हुए उन्होंने द्रौपदीसे पाँच पुत्र उत्पन्न किये। युधिष्ठिरने प्रतिविन्ध्यको, भीमसेनने सुतसोमको, अर्जुनने श्रुतकीर्तिको, नकुलने शतानीकको और सहदेवने श्रुतकर्माको जन्म दिया
vaiśampāyana uvāca | kuśalinaḥ putrān utpādayāmāsuḥ | prativindhyaṃ yudhiṣṭhiraḥ, sutasomaṃ vṛkodaraḥ, śrutakīrtim arjunaḥ, śatānīkaṃ nakulaḥ, śrutakarmāṇaṃ sahadeva iti |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Namuhay sila sa kaginhawahan at wastong kaayusan, at sa pamamagitan ni Draupadī ay nagkaanak ng limang lalaki. Si Yudhiṣṭhira ay nagkaanak kay Prativindhya; si Bhīma (Vṛkodara) kay Sutasoma; si Arjuna kay Śrutakīrti; si Nakula kay Śatānīka; at si Sahadeva kay Śrutakarmā. Ipinapakita ng talatang ito ang muling pagtitibay ng katatagan ng sambahayan at ng pagpapatuloy ng lahi—isang mahalagang tungkulin ng dharma—kahit papalapit na ang malaking tunggalian ng epiko.
वैशम्पायन उवाच
Even within a life marked by exile and impending war, dharma includes sustaining social and familial order. The begetting of heirs signifies stability, responsibility, and continuity of lineage—an important aspect of gṛhastha-dharma.
Vaiśampāyana lists the five sons born to Draupadī from the five Pāṇḍavas, assigning each child to his father: Prativindhya (Yudhiṣṭhira), Sutasoma (Bhīma), Śrutakīrti (Arjuna), Śatānīka (Nakula), and Śrutakarmā (Sahadeva).