Shloka 53
अध्याय ९५: चित्राङ्गदस्य गन्धर्वेण सह संग्रामः तथा विचित्रवीर्यस्य राज्याभिषेकः
Chitrāṅgada’s duel with the Gandharva and Vicitravīrya’s consecration
उच्चै:श्रवा भड़कारो जितारिश्वाष्टम: स्मृत: । एतेषामन्ववाये तु ख्यातास्ते कर्मजैर्गुणै: । जनमेजयादय: सप्त तथैवान्ये महारथा:,अश्ववानका दूसरा नाम अविक्षित् था। उसके आठ पुत्र हुए, जिनके नाम इस प्रकार हैं --परिक्षित्, पराक्रमी शबलाश्व, आदिराज, विराज, महाबली शाल्मलि, उच्चै:श्रवा, भंगकार तथा आठवाँ जितारि। इनके वंशमें जनमेजय आदि अन्य सात महारथी भी हुए, जो अपने कर्मजनित गुणोंसे प्रसिद्ध हैं
vaiśampāyana uvāca |
ucchaiḥśravā bhaḍkāro jitāriś cāṣṭamaḥ smṛtaḥ |
eteṣām anvavāye tu khyātās te karma-jair guṇaiḥ |
janamejayādayaḥ sapta tathaivānye mahārathāḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Kabilang sa kanila sina Uccaiḥśravā, Bhaḍkāra, at si Jitāri—na inaalala bilang ikawalo. Sa angkang nagmula sa mga anak na ito, may mga lalaking sumikat dahil sa mga birtud na isinilang ng kanilang mga gawa; kabilang dito si Janamejaya at pito pang iba, at gayundin ang iba pang dakilang mandirigmang karwahe.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that true renown in a royal lineage is grounded in karma—deeds that generate enduring qualities (karma-jaiḥ guṇaiḥ). Nobility is presented not merely as inherited status but as validated by conduct and merit.
Vaiśampāyana continues a genealogical account, listing descendants (including Ucchaiḥśravā, Bhaḍkāra, and Jitāri) and noting that in their line arose celebrated warriors such as Janamejaya and others, famed for deed-born virtues.