अध्याय ९५: चित्राङ्गदस्य गन्धर्वेण सह संग्रामः तथा विचित्रवीर्यस्य राज्याभिषेकः
Chitrāṅgada’s duel with the Gandharva and Vicitravīrya’s consecration
ऋक्ष॑ धूमिन्यथो नीली दुष्यन्तपरमेष्ठिनौ । केशिन्यजनयज्जह्ुं सुतौ व्रजनरूपिणौ,उनकी धूमिनी नामवाली स्त्रीने ऋक्षको, नीलीने दुष्यन््त और परमेष्ठीको तथा केशिनीने जहु, व्रजन तथा रूपिण इन तीन पुत्रोंको जन्म दिया
Ṛkṣaṃ dhūminy atho nīlī duṣyanta-paramēṣṭhinau | Keśiny ajanayaj Jahuṃ sutau Vrajana-rūpiṇau ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Si Dhūminī ay nagsilang kay Ṛkṣa; si Nīlī ay nagsilang kina Duṣyanta at Parameṣṭhin; at si Keśinī ay nagsilang kina Jahu, Vrajana, at Rūpiṇ. Sa pamamagitan ng mga anak na ito, nagpatuloy ang angkan—tanda ng maayos na pagmamana ng pangalan at pananagutan sa loob ng pamilya.
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores the continuity of kula (family line) through legitimate succession: naming mothers and sons highlights responsibility, inheritance of dharma, and the preservation of social order through recognized lineage.
Vaiśampāyana is reciting a genealogical sequence, listing which women (Dhūminī, Nīlī, Keśinī) bore which sons (Ṛkṣa; Duṣyanta and Parameṣṭhin; Jahu, Vrajana, and Rūpiṇ), as part of the broader dynastic history in Ādi Parva.