Shloka 9
Āpava
Vasiṣṭha) and the Vasus: the Kāmadhenu Theft and the Curse (Śaṃtanu–Gaṅgā Saṃvāda
अष्टक उवाच पृच्छामि त्वां मा प्रपत प्रपात॑ यदि लोकाः: पार्थिव सन्ति मेअत्र । यद्यन्तरिक्षे यदि वा दिवि स्थिता: क्षेत्रज्ञ त्वां तस्य धर्मस्य मनन््ये,अष्टक बोले--महाराज! मेरा विश्वास है कि आप पारलौकिक धर्मके ज्ञाता हैं। मैं आपसे एक बात पूछता हूँ--क्या अन्तरिक्ष या स्वर्गलोकमें मुझे प्राप्त होनेवाले पुण्यलोक भी हैं? यदि हों तो (उनके प्रभावसे) आप नीचे न गिरें, आपका पतन न हो
Aṣṭaka uvāca: pṛcchāmi tvāṃ mā prapata prapātam, yadi lokāḥ pārthiva santi me ’tra | yady antarīkṣe yadi vā divi sthitāḥ, kṣetrajña tvāṃ tasya dharmasya manye ||
Wika ni Aṣṭaka: “Nagtatanong ako sa iyo—huwag kang bumagsak, huwag kang dumulas tungo sa kapahamakan—kung may mga daigdig ng gantimpala para sa akin dito sa piling ng mga tao. At kung ang gayong mga daigdig para sa akin ay nakatindig sa gitnang himpapawid o sa langit, itinuturing kitang tunay na nakaaalam sa kṣetrajña at sa batas ng dharmang ukol sa kabilang-buhay. Sabihin mo: may nakalaan ba sa akin na mga kahariang natamo ko sa himpapawid o sa langit?”
अष्टक उवाच
Educational Q&A
The verse frames dharma as having consequences beyond the human realm: one’s actions and merit may yield specific ‘worlds’ (lokas) in the afterlife. It also highlights the value of a qualified knower—someone versed in inner knowledge (kṣetrajña) and otherworldly dharma—to clarify the moral and spiritual outcome of one’s life.
Aṣṭaka respectfully questions a royal interlocutor, whom he regards as knowledgeable in spiritual law. He asks whether he has earned realms of merit located in the atmosphere or in heaven, and urges the listener not to ‘fall’—a plea that can be read as both a literal caution and a moral-spiritual concern about decline.