Shloka 14
Ādi Parva, Adhyāya 90 — Pūror Vaṃśa, Kuru-Pravara, and the Janamejaya Line
Genealogical Recitation
अष्टक उवाच ये ये लोकाः पार्थिवेन्द्र प्रधाना- स्त्वया भुक्ता यं च काल॑ यथावत् | तान् मे राजन ब्रूहि सर्वान् यथावत् क्षेत्रज्मवद् भाषसे त्वं हि धर्मान्,अष्टक बोले--महाराज! आपने जिन-जिन प्रधान लोकोंमें रहकर जितने समयतक वहाँके सुखोंका भलीभाँति उपभोग किया है, उन सबका मुझे यथार्थ परिचय दीजिये। राजन्! आप तो महात्माओंकी भाँति धर्मोका उपदेश कर रहे हैं
Aṣṭaka uvāca: ye ye lokāḥ pārthivendra pradhānās tvayā bhuktā yaṃ ca kālaṃ yathāvat | tān me rājan brūhi sarvān yathāvat kṣetrajñavad bhāṣase tvaṃ hi dharmān ||
Wika ni Aṣṭaka: “O panginoon ng mga hari, isalaysay mo sa akin nang tumpak ang lahat ng pinakadakilang mga daigdig na iyong tinirhan at lubos na tinamasa ang kanilang mga ligaya, pati ang haba ng panahong ginugol mo sa bawat isa. O Hari, ilarawan mo silang lahat ayon sa tunay na kalagayan—sapagkat nagsasalita ka tungkol sa dharma na parang isang nakaaalam sa ‘larangan’ at sa ‘nakaaalam ng larangan’.”
अष्टक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical inquiry: Aṣṭaka asks for a truthful, detailed account of the realms and durations of enjoyment, implying that moral discourse (dharma) should be grounded in accurate knowledge of consequences and lived experience.
Aṣṭaka addresses a king respectfully and requests a precise description of the principal worlds the king has experienced and how long he stayed in each, noting that the king speaks authoritatively about dharma like a true knower.