Shloka 1
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके ५६ श्लोक मिलाकर कुल ३२३ “लोक हैं) नफमशा (0) अमन न एकाशीतितमो< ध्याय: सखियोंसहित देवयानी और शर्मिष्ठाका वन-विहार, राजा ययातिका आगमन, देवयानीकी उनके साथ बातचीत तथा विवाह वैशम्पायन उवाच अथ दीर्घस्य कालस्य देवयानी नृपोत्तम । वन॑ तदेव निर्याता क्रीडार्थ वरवर्णिनी,वैशम्पायनजी कहते हैं--नृपश्रेष्ठ! तदनन्तर दीर्घकालके पश्चात् उत्तम वर्णवाली देवयानी फिर उसी वनमें विहारके लिये गयी
Vaiśampāyana uvāca: atha dīrghasya kālasya devayānī nṛpottama | vanaṃ tadeva niryātā krīḍārthaṃ varavarṇinī ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: O pinakamainam sa mga hari, makalipas ang mahabang panahon, si Devayānī—na maningning ang kutis—ay muling lumabas patungo sa yaong gubat ding iyon upang maglibang. Itinatakda ng taludtod ang payapang tagpo, na wari’y nagpapahiwatig na ang paglilibang at karaniwang paglalakad ay maaaring maging pintuang dinaraanan ng tadhana at ng bunga ng asal sa salaysay ng hari at ng angkan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even seemingly ordinary actions—like going for recreation—can become the starting point of major ethical and karmic developments; the epic often frames destiny and dharma as entering through everyday moments.
The narrator states that after a long interval Devayānī goes again to the same forest for amusement, setting the scene for the subsequent encounter and events of the Yayāti–Devayānī narrative.