Yayāti’s Request for Youth: Sons’ Refusals and Pūru’s Acceptance (ययातेः यौवन-विनिमयः)
यो यजेदपरिश्रान्तो मासि मासि शतं समा: । नक़्ुद्धेयद् यश्न सर्वस्य तयोरक्रोधनोडधिकः,जो मनुष्य सौ वर्षोतक प्रत्येक मासमें बिना किसी थकावटके निरन्तर यज्ञ करता रहता है और दूसरा जो किसीपर भी क्रोध नहीं करता, उन दोनोंमें क्रोध न करनेवाला ही श्रेष्ठ है
yo yajed apariśrānto māsi māsi śataṃ samāḥ | na krudhyed yaś ca sarvasya tayor akrodhano 'dhikaḥ ||
Wika ni Śukra: “Kung ang isang tao’y walang kapagurang nagsasagawa ng mga handog na yajña buwan-buwan sa loob ng sandaang taon, at ang isa nama’y hindi kailanman nagagalit kaninuman—sa dalawang ito, ang walang galit ang higit na dakila.”
शुक्र उवाच
Freedom from anger (akrodha) is presented as a higher virtue than even a century of continuous sacrificial ritual; inner discipline and harmlessness outweigh external religious acts.
Śukra delivers a moral comparison: he contrasts extraordinary long-term ritual performance with the ethical achievement of never becoming angry, and declares the latter superior.